Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
jan 24, 2017 - Home    2 Comments

Schrijven in Vlaanderen

Langzaam begin ik weer met twee benen op de grond te komen.
In het afgelopen weekend is er hard gewerkt aan allerlei schrijfklussen. Toch voelde het als een korte vakantie. Dat had alles te maken met de locatie in het West-Vlaamse land en het prettige gezelschap. Voeg daarbij de droge humor van Bert en de culinaire verrassingen van Liliane, en je wilt niet meer terug naar huis.
Terwijl Edwin werkte aan de virtuele verhaallijn voor zijn derde roman maakte Truus de aanzet voor haar debuut, dat bij voorbaat al een succes lijkt te worden. Ondertussen ontdekte Lineke haar nieuwe uitlaatklep en bereidde Amelie zich voor op haar examen Nederlands.
In de vrije uurtjes werden er wandelingen gemaakt in de omgeving en spelletjes yahtzee gespeeld, horoscopen getrokken en tarotkaarten gelegd. Het ene moment voerden we
diepzinnige gesprekken over golfballen en zand, terwijl we de andere keer niet meer wisten hoe we uit de slappe lach moesten komen.
Gelukkig was de citroen-bieslook-zoutoplossing altijd binnen handbereik.
Een probaat middel bij allerlei kwalen, zolang je er maar in gelooft!

nov 28, 2016 - Home    No Comments

Twee kindjes

Hoewel ze allebei niet echt van mij zijn, heb ik het gevoel dat ik deze week twee
kindjes gekregen heb.

De week begon met de geboorte van de dochter van mijn dochter. Niets zo alledaags en tegelijkertijd ook niets zo bijzonder als de geboorte van een baby. Ik weet het, het klinkt cliché, maar het is echt waar: een prachtig kind!
Ik sloot de week af met een boekpresentatie in het Overijsselse Vollenhove. Omdat ik daarbij betrokken was als corrector en intermediair tussen schrijver en uitgever, voelt dit boek ook voor mij toch wel een beetje als een geboorte. Met zijn 326 pagina’s een behoorlijk uit de kluiten gewassen kindje trouwens en gezien de feestelijke
bijeenkomst is de vergelijking met een doopsel wellicht meer op zijn plaats.
Voorafgaand aan de officiële presentatie bezocht ik, samen met de schrijver, enkele locaties uit het boek. Ik herkende ze meteen. Voor mij het bewijs dat hij de sfeer goed weergegeven heeft.

Het eerste kindje blijft lekker privé, maar Gezworen Wraak van Edwin Zonneveld is nu te koop. Het is een hedendaagse politieroman waar een historische verhaallijn doorheen geweven is. Lezen kan natuurlijk op ieder moment, maar voor wie er snel bij is, is er een leuke bijkomstigheid: het verhaal begint deze week en eindigt op kerstavond, dus je kunt per dag meelezen met de belevenissen van de Overijsselse bevolking anno nu en die in de periode 1773-1789.

gezworen-wraak-edwin-zonneveld-boek-cover-9789089549129

 

 

nov 1, 2016 - Home    No Comments

Gezworen Wraak

landgoed-oldruitenborgh

Vanmiddag een telefoontje van Edwin. Altijd gezellig! Edwin vertelt me dat hij een proefdruk van zijn politieroman voor zich heeft liggen. Later deze maand wordt zijn debuut – waaraan ik ook een bijdrage heb mogen leveren – gepubliceerd. En dan komt de kers op de taart: de boekpresentatie gaat plaatsvinden op het landgoed dat een rol speelt in de historische verhaallijn die tot de ontknoping van de moord in het boek leidt. Of ik er bij kan zijn? Ja natuurlijk. Overijssel, ik kom eraan!
Gezworen Wraak van Edwin Zonneveld ligt eind november in de winkel.

sep 19, 2016 - Home    No Comments

Diamant

23082012-wim-beppie-schutz-roosenspeld

Het leven kabbelt voorbij. De één geniet wat meer van de hoogtepunten, terwijl de ander wat vaker door een dal lijkt te moeten. En de één staat wat vaker in de schijnwerpers, terwijl de ander liever in de schaduw staat. En dan ineens is daar het bericht van een 60-jarig huwelijk. Gisteren waren Wim en Beppie Schütz het diamanten paar. Bescheiden, maar beslist niet onbekend in Roosendaal. Wie het even gemist heeft, is nog niet te laat met de felicitaties, want er valt nog meer te vieren; volgende week maandag wordt Wim 95.

jun 6, 2016 - Home    No Comments

In de as

 

Laan van Brabant

De laatste bewoonster verhuisde naar een verzorgingshuis. Daarna was het huis verlaten, maar niet leeg. Een schat aan familieherinneringen bleef achter in de markante woning. Van tijd tot tijd kwamen de nichtjes er nog samen om tantes bezittingen uit te zoeken. En die van opa. En van oma. Wat kan weg? Wat moet bewaard? Een hele klus. Toch zeker als je niet in de buurt woont.
Ten slotte was het einde in zicht. Het grootste gedeelte lag keurig geordend, nu was het alleen nog een kwestie van de laatste loodjes. Deze zomer zou het huis te koop worden gezet. Zou… als daar niet vrijdagavond die fatale brand woedde.
In één dag veegde de sloper drie jaar werk in de container.

Pagina's:«12345678»